20 maart 2013, woensdag

3e chemo
Na een heerlijke week die volgde op de 2e chemokuur is inmiddels de 2e alweer begonnen op maandag de 18e. Alle belangrijke bloedwaarden waren prima in orde. Mijn lever functioneert prima, en rode bloedlichaampjes en witte bloedlichaampjes worden nog voldoende nieuw aangemaakt. Dus kon ik na het gesprek met de oncoloog (dr. van der Gaast) gelijk door naar Daniel den Hoed. Daar ben ik vanavond rond 7 uur klaar en kan ik weer naar huis toe.

Ik durf te stellen dat ik in een stadium zit dat mijn conditie verbeterd is afgelopen week. Ik hoef niet meer zoveel paracetamol te slikken, er zijn geen nachtelijke zweetbuien of tumorkoortsaanvallen meer. Kortom alle gelegenheid om te genieten van het feit dat je je met de dag beter voelt en meer kunt doen. Waar bestaat dat dan uit? Lezen, wandelen met de hond, fietsen, 2 halve dagen aan het werk bij T-Mobile, boodschappen doen en koken. Dat is voor mij voldoende om van het leven te genieten. Zodra de winterkou voorgoed verdwenen is zullen we wat meer op stap gaan, een beetje recreëren, kleine reisjes maken enzovoort. Hopelijk lukt het om komend paasweekeinde naar Terschelling te gaan.

Vlak voordat we naar Daniel den Hoed gingen viel te lezen op nu.nl dat onderzoek op muizen heeft aangetoond dat eten/drinken van bittermeloen (volop in Surinaamse toko's te verkrijgen als sopropo) een remmende werking heeft op alvleesklierkanker. Dat is hoopvol nieuws en zal ik zeker regelmatig gaan gebruiken. Er is ook een theevariant beschikbaar, maar mij lijkt het het beste om van de verse vrucht/groente uit te gaan en dit in recepten te verwerken. De Nederlandse naam van deze groeten is niet voor niets bittermeloen, de smaak is bitter. Andere voedingsupplementen in de vorm van pillen heb ik besloten om te laten staan voorlopig, want er zit er een bij die zorgt voor gisting in de darmen en dus enorme luchtbellen veroorzaakt. Zelf verdenk ik de nieuwe kurkuma-extract ampullen als de oorzaak, maar dat zal ik proefondervindelijk gaan uitzoeken door die supplementen weer een voor een op te bouwen volgende week.

Ondertussen loopt dus nog steeds die 3e chemo. Ik ben weer ingedeeld op een vierpersoonskamer, maar dit keer is dat echt heel gezellig, een planner/administrateur van een dakdekkersbedrijf en een voormalig project -manager voor de nieuwbouw van industriële complexen over de hele wereld. Gisteren (de 2e dag) begon de misselijkheid op te komen, maar gelukkig is dat sinds vanmorgen weer helemaal verdwenen, zodat ik weer zin heb om te lezen (Stoner van John Williams) en hier aan mijn blog te schrijven.

Dit keer veel verhalen van de andere patiënten aangehoord. Gelukkig hebben die allemaal goede vooruitzichten, meestal een aantal chemokuren voorafgaand of volgend op een operatie, met daarop een goede kans dat nieuwe uitzaaiingen weg zullen blijven. Mijn eigen verhaal steekt daar eigenlijk veel minder gunstig bij af, officieel is mijn behandeling alleen levensverlengend tot ongeveer een jaar. Maar zoals ik me nu voel lijkt er meer in te zitten. En daar stel ik me dan ook op in, het wordt een zaak van lange adem hebben en goed mijn best doen om tussen de kuren steeds te herstellen. Daarbij moet ik dan het geluk hebben dat de tumor zich niet elders gaat uitzaaien en dat de bestaande tumor en uitzaaiingen (3 kleintjes in mijn lever tot nu toe) door de chemo worden afgeremd of wellicht tot stilstand kunnen worden gebracht.