28 mei 2013, dinsdag

8e kuur

Terwijl ik dit schrijf voel ik me uitstekend, niet misselijk, maar heb zojuist wel mijn ontbijt (inclusief alle te slikken pillen) moeten overgeven. Gistermiddag is de lunch ook al op die manier weer teruggekomen. Dus het eten verloopt niet makkelijk. Bruin brood geeft een probleem, zodra ik daar op begin te kauwen wekt dat een overgeefreflex op. Eten wordt dus lastig gedurende mijn verblijf tot en met morgenmiddag. Ik zal veel yoghurt moeten eten om niet te veel af te vallen tijdens deze chemo. Wat zonde dat me dit overkomt: Ik was juist zo blij dat ik in de afgelopen dagen voorafgaand aan de chemo in gewicht van 70 kilo naar 77 kilo was toegenomen.

Die 70 kilo was een dieptepunt. Dat kwam ook omdat ik op de vrijdag na de 7e kuur een dag koorts heb gehad. Daardoor kun je een dag extra niet goed eten en beweeg je te weinig. Het lijkt dat het afvallen vooral een kwestie is van volume van de spieren. Want zodra het weer lukt om "veel" te eten (de vrijdag na de 7e chemokuur heb ik nog voor het eerst thuis plotseling moeten overgeven, geen leuke ervaring voor mezelf en Jos en de kinderen, dan voel je je echt een stereotype kankerpatiënt ) en te bewegen vliegen de kilo's er aan. Vorige week zondag met collega Peter gaan wandelen in het Lage Bergse Bos. De conditie was zo slecht dat ik om het kwartier een bankje moest opzoeken om even bij te komen. Toch in totaal 2 uur op stap geweest. Volgens mij is het belangrijk om ondanks die vermoeidheid te proberen de broodnodige beweging te krijgen. Hoe bouw je anders conditie op? Een week later op zondag kon ik fluitend 2 uur wandelen. Met die met veel moeite opgebouwde conditiega je dan de volgende 8e kuur in, en dan blijkt maar weer hoe belangrijk het is om wat reserves op te bouwen.

Glucose

Tot 3 dagen na mijn 7e chemokuur bleek het nodig om wegens te hoge glucosewaarden (boven de 15) ninsuline bij te spuiten. In overleg met de huisartsassistente heb ik de hoeveelheid in te nemen Metformine per dag opgeschroefd naar 2 x 1000 mg. Dit stimuleer kennelijk de aanmaak van insuline dusdanig dat bijspuiten nu niet meer nodig is. Nu tijdens de 8e kuur moet ik even afwachten of door het gebruik van anti-misselijkheidsmedicijn Dexamethason, de gucosewaarden niet teveel stegen en boven de 15 uit gaan komen. Tot nu toe niet.

Schotland en Amsterdam

Ondertussen komt de motortrip naar Schotland dichterbij. En gezien mijn ervaring van vorige week met de snellen conditieopbouw staat het licht op groen om gewoon mee te gaan met Rob, Ed en Anne. De crew van het programma Top Gear is ons al vooraf gegaan in ons 1e reisdoel Pitlochry. Dus kennelijk klopt het dat er daar in de buurt mooie wegen in typisch Schots heuvellandschap zijn te vinden. De motor staat er helemaal klaar voor, beurtje gehad (de remblokken achter waren bijna op) en een nieuwe achterband erop. Dit keer de motor niet gebracht naar de officiele BMW-dealer (waar de rekening makkelijk snel kan oplopen) maar naar een monteur in Amsterdam Slotervaart die voor zichzelf begonnen is.
Heb dit gekoppeld aan een dagje Amsterdam. Ik wilde naar de Eye, het filmmuseum. Bij navraag waar ik moest uitstappen verstond de trambestuurder kennelijk alleen het woord "museum", want hij liet me uitstappen bij het museumplein. Dat was niet erg, ik besloot de rest naar de overkant van het IJ naar de Eye te wandelen. De route daar naartoe was grotendeels begaan met toeristen uit alle windstreken. Gekoppeld aan alle terrasjes en winkels die daar dan op inspelen geeft dat de indruk dat delen van de stad in bezit zijn genomen door toeristen en toeristische winkeltjes. Het filmmuseum was heel leuk. Veel filmfragmenten bekeken van daar in het archief aanwezig meteriaal. Er was ook een retrospectief van de Nederlandse cameraman Robbie Muller, die veel films van Werner Hezog heeft gedraaid. Helaas was er die dag alleen een 4 uur durende documentaire waar ik dus niet voldoende tijd voor had. Jammer dat het filmmuseum niet in Rotterdam terecht is gekomen, dan zou ik er regelmatig te vinden zijn.