26 juni 2013, woensdag

Vandaag de laatste dag van de 10e kuur. Dacht ik eerswt zonder enige strubbeling deze kuur door te komen, is er toch nog gisteren een moment van overgeven gekomen. Op zich is dat niet erg, want ik ben er nooit misselijk bij. Het is hier een gesteun, geproest en gespuug op de kamer: 2 keelkankerpatienten die bestraling krijgen en sondevoeding krijgen. Meneer Boeijen moet van zijn zoveel mogelijk praten, dus die vermaakt de boel hier kostelijk met zijn Hardinxveldse accent.Overigens praat hij ook door wanneer ik aan het lezen of schrijven ben. Vanavond kan ik rond half 9 weer naar huis.

Afgelopen tussenperiode na de 9e kuur is verder goed verlopen. Lang nagenieten van de motorvakantie in Schotland. Bij thuiskomst wel een vervelend akkefietje, want Jos had een aanrijdinkje met de Peugeot 404 gehad. Een jongen van het bedrijf Fun4All stond plotseling stil op de weg en begon achteruit te rijden zonder richtingaanwijzer uit te zetten en knalde op de 404. Geen twijfel over schuld, maar de bereider en Jos constateerden in 1e instantie dat er geen zichtbare schade was. Bij nader inzien was die er wel dus, maar toen Jos daar een dag later over belde, zei de bestuurder dat dat dan schade moest zijn geweest die na de aanrijding moest zijn ontstaan. Vervelend voor ons, want het schijnt een kansloze missie te zijn om die schade alsnog via de verzekering vergoed te krijgen. Echt vervelend te moeten ervaren dat er mensen zijn die zich zo opstellen. Inmiddels hebben we de 404 alweer laten herstellen en is dit hoofdstuk afgesloten.

Afgelopen maandag ben ik met mijn vader meegeweest i.v.m. zijn bezoeken aan diverse specialisten in het Vlietland ziekenhuis aangaande zijn dikke darmtumor. Het goede nieuws is dat hij al op 1 juli kan worden geopereerd middels een kijkoperatie. Dat scheelt enorm in nasleep ten opzichte van een open buikwand operatie. Hoogst waarschijnlijk is een stoma ook niet nodig.

Ik had me voorgenomen om te proberen in de dagen voorafgaand aan de 10e kuur mijn conditie wat extra te verbeteren. Dus ben ik dit keer 3 keer op mijn racefietsje gestapt. Telkens een rondje van zo'n 30 kilometer. Het ging steeds makkelijker en zo komt er steeds meer kracht in mijn lijf. Het plan heeft dus gewerkt.

Afgelopen week nog 2 leuke uitjes gehad: De jaarlijkse boottocht door de grachten van Amsterdam, dit keer verzorgd door Jan Willem Klosters. We hadden gelukkig prachtig weer, en Amsterdam en onze vrienden lieten zich van hun beste kant zien. Na een dagje onverklaarbare koorts, teveel gedaan of een virusje opgelopen?, zagen we dezelfde vrienden vervolgens weer op een BBQ bij Erik Jan en Elsje in Vught. Hier hadden we iets minder goed weer, maar de tafels stonden droog. 

Op gesprek afgelopen maandag met de oncoloog heb ik geprobeerd met hem vooruit te kijken voor de situatie na de 12e chemokuur. Dat is nog onduidelijk. Het lijkt erop dat we een pauze van een week of 4 gaan inlassen, dan een CT-scan maken om te kijken of de tumoren weer beginnen te groeien, en dan weer verder met de Fofirinox gaan.